Storythai

สนามเด็กเล่น .. มีใครบ้างที่ไม่เคยจะสัมผัส ไม่ว่าจะเข้าไปเล่น หรือ ได้แต่มอง

สนามเด็กเล่น .. ก็ถือว่าเป็นสถานที่สาธารณะที่ใครจะสามารถเข้ามาก็ได้..

เด็กๆหลายคนที่มุ่งมาสนามเด็กเล่น ก็มาเพื่อความสนุกสนานทั้งนั้น มาเล่นเครื่องเล่น

มารู้จักเพื่อนใหม่  มารู้จักครอบครัวๆอื่นๆ เปิดโลกกว้างให้กับตัวเอง

 ยกเว้นก็แต่เด็กบางคน..ที่เดินเข้ามาเพียงหวังที่จะได้สร้างความเดือดร้อนอันที่ถือเป็นเรื่องสนุกสนานของตน

คุณนึกออกไหมล่ะ.. ว่ามันเปรียบเทียบได้กับอะไรบ้าง ในเรื่องเล็กๆแบบนี้..

สำหรับฉันแล้ว ตั้งใจเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา เพื่อเทียบกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเจอ

สนามเด็กเล่นของฉัน มันเท่ากับ โลกไซเบอร์ สังคมอินเตอร์เน็ตนั่นเอง ^^

ในสังคมที่ฉันอยู่เป็นประจำ มีแต่ความสงบสุข รักกันฉันท์พี่น้อง เพราะคบหากันแบบมีตัวตนและความจริงใจ

สนามเด็กเล่นของฉัน มีผู้คนมากมาย มีขนม มีของเล่น เรามาแบ่งปันกันเสมอ ไม่เคยแม้แต่จะอิจฉาว่า

เธอมีมากกว่าฉัน ของแพงกว่าฉัน แม้แต่อย่างไร

จนวันหนึ่งก็มีเด็กเกเร (แค่เปรียบเทียบนะว่า เด็ก ! ) มาสร้างความปั่นป่วนยุแยง

ตอนที่เด็กคนอื่นเค้าเล่นกันอยู่ มาตักกองทรายใส่หัว หรือ ผลักตกชิงช้า

ซึ่งเด็กเกเรคนนั้น พื้นฐานจิตใจที่แย่เชียว คุณว่าไหม ที่ทนเห็นเขาอยู่กันแบบสงบไม่ได้ ..

หรือว่าเค้าอิจฉา คุณว่าเป็นไปได้ไหม..

แต่สุดท้าย เด็กคนนั้นก็ไม่มีใครคบ ทำได้เพียงแค่อยู่ในกลุ่มของตน ที่จิตสำนึกก็ไม่ได้แตกต่างกันเท่าไหร่เลย

น่าสงสารเนอะ !

ปล. วันนี้เขียนบ้าอะไรก็ไม่รู้ .. ไม่เข้าใจก็ช่างมันเถอะนะ ^^