เด็กเอนท์ 2009
^ ^
ผลของรุ่นที่แล้วเพิ่งผ่านพ้นไป..
มีทั้งสุข และ ทั้งเศร้า ยิ้ม หรือ ฝืนยิ้ม และ ไม่ยิ้ม
แต่ซายขอให้ทุกคนมีกำลังใจในการก้าวเข้าสู่โลกกว้างต่อไป
นี่มันแค่การเริ่มต้นของการเดินทาง จริงเปล่า ??
- - - - - - -- -- - - - -- -- - - -
ปีหน้าก็ถึงตาของพวกเราแล้ว เด็กเอนท์ 2009
ไม่อยากถามว่าพร้อมไหม เพราะคงไม่มีใครตอบ ซายเองก็ยังไม่พร้อม !
นับถือนะ กับคนที่อ่านหนังสือตั้งแต่ม.4 เพื่อเตรียมตัวเอนท์น่ะ ซายนี่ไม่ได้เสี้ยวเลย
แต่มันก็แลกกันกับหลายๆอย่าง ถ้าซายปักหลักกับหนังสือ ซายก็งคงไม่มีโอกาสดีๆหลายอย่าง
และ การที่ซายไม่ปักหลักกะตำรา ก็อาจทำให้ซายพลาดสิ่งที่หวังไว้เช่นกัน ..
เอาเป็นว่าจากนี้ไป .. เราคงต้องใช้เวลาเพื่อตัวเองบ้าง ความฝันก็เป็นสิ่งสำคัญ
ตั้งใจ+พยายาม+อดทน = ความสำเร็จที่เรารอคอย*
เป้าหมายของพวกเรา *
ซาย - วารสารฯ มธ.
ป่าน - วิศวะโลหะ จุฬ่า
เป้ - วิทยา เกษตร
นา - แพทย์ ศิริราช
เจ๊จิ - แพทย์ ศิริราช
ตาล กะ ตอย - สถาปัตย์
สอง - สถาปัตย์ ศิลปากร
เฟิน - ศึกษาศาสตร์ มศว
ยิ้ม - การโรงแรม
แก้ว - วิทยา มศว
ป้า - บัญชี มธ.
ฝัน - ศิลปศาสตร์ มธ.
และอีกมากมาย ไปยาลใหญ่
เราต้องก้าวไปด้วยกันนะเพื่อน !
เด็กเอนท์ 2009
^ ^
ผลของรุ่นที่แล้วเพิ่งผ่านพ้นไป..
มีทั้งสุข และ ทั้งเศร้า ยิ้ม หรือ ฝืนยิ้ม และ ไม่ยิ้ม
แต่ซายขอให้ทุกคนมีกำลังใจในการก้าวเข้าสู่โลกกว้างต่อไป
นี่มันแค่การเริ่มต้นของการเดินทาง จริงเปล่า ??
- - - - - - -- -- - - - -- -- - - -
ปีหน้าก็ถึงตาของพวกเราแล้ว เด็กเอนท์ 2009
ไม่อยากถามว่าพร้อมไหม เพราะคงไม่มีใครตอบ ซายเองก็ยังไม่พร้อม !
นับถือนะ กับคนที่อ่านหนังสือตั้งแต่ม.4 เพื่อเตรียมตัวเอนท์น่ะ ซายนี่ไม่ได้เสี้ยวเลย
แต่มันก็แลกกันกับหลายๆอย่าง ถ้าซายปักหลักกับหนังสือ ซายก็งคงไม่มีโอกาสดีๆหลายอย่าง
และ การที่ซายไม่ปักหลักกะตำรา ก็อาจทำให้ซายพลาดสิ่งที่หวังไว้เช่นกัน ..
เอาเป็นว่าจากนี้ไป .. เราคงต้องใช้เวลาเพื่อตัวเองบ้าง ความฝันก็เป็นสิ่งสำคัญ
ตั้งใจ+พยายาม+อดทน = ความสำเร็จที่เรารอคอย*
เป้าหมายของพวกเรา *
ซาย - วารสารฯ มธ.
ป่าน - วิศวะโลหะ จุฬ่า
เป้ - วิทยา เกษตร
นา - แพทย์ ศิริราช
เจ๊จิ - แพทย์ ศิริราช
ตาล กะ ตอย - สถาปัตย์
สอง - สถาปัตย์ ศิลปากร
เฟิน - ศึกษาศาสตร์ มศว
ยิ้ม - การโรงแรม
แก้ว - วิทยา มศว
ป้า - บัญชี มธ.
ฝัน - ศิลปศาสตร์ มธ.
และอีกมากมาย ไปยาลใหญ่
เราต้องก้าวไปด้วยกันนะเพื่อน !
สนามเด็กเล่น .. มีใครบ้างที่ไม่เคยจะสัมผัส ไม่ว่าจะเข้าไปเล่น หรือ ได้แต่มอง
สนามเด็กเล่น .. ก็ถือว่าเป็นสถานที่สาธารณะที่ใครจะสามารถเข้ามาก็ได้..
เด็กๆหลายคนที่มุ่งมาสนามเด็กเล่น ก็มาเพื่อความสนุกสนานทั้งนั้น มาเล่นเครื่องเล่น
มารู้จักเพื่อนใหม่ มารู้จักครอบครัวๆอื่นๆ เปิดโลกกว้างให้กับตัวเอง
ยกเว้นก็แต่เด็กบางคน..ที่เดินเข้ามาเพียงหวังที่จะได้สร้างความเดือดร้อนอันที่ถือเป็นเรื่องสนุกสนานของตน
คุณนึกออกไหมล่ะ.. ว่ามันเปรียบเทียบได้กับอะไรบ้าง ในเรื่องเล็กๆแบบนี้..
สำหรับฉันแล้ว ตั้งใจเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา เพื่อเทียบกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเจอ
สนามเด็กเล่นของฉัน มันเท่ากับ โลกไซเบอร์ สังคมอินเตอร์เน็ตนั่นเอง ^^
ในสังคมที่ฉันอยู่เป็นประจำ มีแต่ความสงบสุข รักกันฉันท์พี่น้อง เพราะคบหากันแบบมีตัวตนและความจริงใจ
สนามเด็กเล่นของฉัน มีผู้คนมากมาย มีขนม มีของเล่น เรามาแบ่งปันกันเสมอ ไม่เคยแม้แต่จะอิจฉาว่า
เธอมีมากกว่าฉัน ของแพงกว่าฉัน แม้แต่อย่างไร
จนวันหนึ่งก็มีเด็กเกเร (แค่เปรียบเทียบนะว่า เด็ก ! ) มาสร้างความปั่นป่วนยุแยง
ตอนที่เด็กคนอื่นเค้าเล่นกันอยู่ มาตักกองทรายใส่หัว หรือ ผลักตกชิงช้า
ซึ่งเด็กเกเรคนนั้น พื้นฐานจิตใจที่แย่เชียว คุณว่าไหม ที่ทนเห็นเขาอยู่กันแบบสงบไม่ได้ ..
หรือว่าเค้าอิจฉา คุณว่าเป็นไปได้ไหม..
แต่สุดท้าย เด็กคนนั้นก็ไม่มีใครคบ ทำได้เพียงแค่อยู่ในกลุ่มของตน ที่จิตสำนึกก็ไม่ได้แตกต่างกันเท่าไหร่เลย
น่าสงสารเนอะ !
ปล. วันนี้เขียนบ้าอะไรก็ไม่รู้ .. ไม่เข้าใจก็ช่างมันเถอะนะ ^^
